മൾബെറി

പണ്ട്
വീട്ടുമുറ്റത്തെ
പേരമരത്തിനടുത്ത്
നീയും ഉണ്ടായിരുന്നു
തീരെ ചെറുതെങ്കിലും
ചോരനിറമുള്ള
നിന്റെ പഴങ്ങൾ
കുട്ടികൾക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു

വഴിക്ക് വീതികൂട്ടിപ്പോയ ദിവസം
മുറ്റത്ത് നിന്നും
നിന്നെ വെട്ടി മാറ്റി
ഇന്ന്
തോട്ടങ്ങളിൽ നീ വളരുന്നു
ഓരോ പട്ടുടുപ്പിനും
നൂലുകളാകുന്നത്
നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്.
നിന്റെ ഇലകളാണല്ലോ
പുഴുക്കൾക്ക് പ്രയങ്കരം

രണ്ടു കവിതകൾ
ആൽ ബം
വേനലിനെക്കുറിച്ച്
പറയാനിരുന്നതെല്ലാം
മഴ കൊണ്ടുപോയി
ഞാനിപ്പോൾ
മഴയുടെ ആൽ ബം കാണുന്നു.
ഒരു വെള്ളാരംകല്ലിന്റെ ഓർമ്മ
കോടതിവളപ്പിലെ
മാഞ്ചുവട്ടിൽനിന്നും
ഞാൻ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടു.
ഇപ്പോൾ
കറങ്ങുന്ന പങ്കകൾക്ക് താഴെ,
കാറ്റുകൊണ്ടു പോകാതിരിക്കാൻ
അന്തിമ ഉത്തരവുകൾക്ക് മീതെ
ഒരു പേപ്പർവെയിറ്റിനു പകരം‘
പുഴയുടെ സ്നേഹം ഓർമ്മിച്ചു
കൊണ്ട്

ചെമ്പരത്തികൾ

കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടുമുറ്റം നിറയെ
 ചെമ്പരത്തികൾ പൂത്തുനിന്നിരുന്നു
ഇന്ന് കാണാനാകുന്നില്ല
 കുട്ടുകാരന്റെ വീടു പോലും

പുതിയ അയല്ക്കാരനെത്തി
മതിലുയർത്തി മറച്ചുകളഞ്ഞു
പുലർച്ചിൽ വിരിഞ്ഞുനിന്ന പുക്കളേയും
ഞങ്ങൽളുടെ നോട്ടത്തേയും

മതിലുയരും മുൻപ്
 മുറ്റത്ത് നിന്ന് കൊണ്ട്
അമ്മ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ച്ത്
കൂട്ടുകാരന്റ അമ്മയ്ക്ക്
അവിടെ നിന്നാൽ കേൾകകാമായിരുന്നു

ഇനികൂട്ടുകാരനോട്ടെങ്ങനെ പറയും
അത്താഴം കഴിഞ്ഞ്ന്നും
കഥകൾ കേട്ട് ഉണ്ണിക്കുട്ടുൻ ഉറങ്ങിയെന്നും
ഇനി നാളെ കാണാനെന്ന്
കൈ മുദൃ കാട്ടാനാവാതെ
വിളക്ക്ണച്ചു ഞാനും കിടന്നു
മഴയിൽ കുതിർന്ന്
മതിലിടിഞ്ഞെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ
ഞാൻ കണ്ടു
പൂത്ത ചെമ്പരത്തികൾ